Adana’ya acı sevmeyen biriyle gelmek sorun değil. Şehrin ünü acıdan geliyor ama mutfağın önemli bir kısmı baştan acısız.
Kebabı acısız söyleyebilirsiniz
Acılık ete karıştırılan kırmızı biberden geliyor, yani mutfakta baştan ayrılıyor. Sipariş sırasında söylemeniz yeterli. Garsonlar zaten soruyor.
Bu gayet olağan bir istek, kimse tuhaf karşılamıyor.
Baştan acısız olanlar
- Cacık: yoğurt, salatalık, nane. Acıyı söndürmek için de birebir.
- Yaprak sarma: zeytinyağlı, acısız.
- Su böreği: peynirli, tamamen acısız.
- Taş kadayıf, künefe, bici bici: tatlıların hepsi güvenli.
- Muzlu süt: tatlı ve serin.
- Firik pilavı: dumanlı tadı var, acısı yok.
- Kabak çintmesi: hafif bir ev yemeği.
11.00 – 23.00Cacık
Yoğurt, salatalık ve nane: sofranın serinleticisi.
11.00 – 22.00Yaprak Sarma
Taze asma yaprağına tek tek sarılan pirinç, fıstık ve kuş üzümü.
08.00 – 19.00Su Böreği
Haşlanmış yufka katlarının peynirle buluştuğu tepsi böreği.
13.00 – 21.00Bici Bici
Rendelenmiş buz, nişasta muhallebisi ve gül şerbeti: sıcağın panzehiri.
Dikkat edilmesi gerekenler
Ezme neredeyse her zaman acılı. Çiğ köftenin acısı yüksek. Şırdanın harcında biber var ve çıkarılamıyor. Şalgamın acılı versiyonundan uzak durun, acısızını isteyin.
Bostana ezmenin acısız kardeşi sayılır, güvenli tarafta.
Acı dilinizi yaktıysa
Su işe yaramıyor, acıyı yayıyor. Ayran, cacık ya da süzme yoğurt çalışıyor. Ekmek de kısmen yardımcı oluyor.
